Ervaringen Tekeningen® 1

Home Boeken E-boeken Stel uw vraag! Contact

Ervaringen Tekening van het Ego en van de Ik-persoon en Eigen Inhoud® 1

Mijn man en ik hebben het boek “Een Glimp van Vrijheid” samen gelezen. Toen ik uit nieuwsgierigheid de tekening van het ego en van de Ik-persoon en mijn eigen inhoud maakte, werd ik niet zo blij. Het liet mij meedogenloos zien hoe ik in elkaar zat en wat er aan schortte. Mijn man had meer iets van: “He he, het kwartje is gevallen,” en wees mij zelfs op dingen die ik vergeten was in te vullen. Door de ABL methode te gebruiken komt vooral de vraag terug: “Wil ik het wel begrijpen?” heb ik gemerkt. Want het laat me niet alleen de gevolgen zien die ik niet wil zien, maar vooral de veranderingen die ik zal moeten doorvoeren. Ik ben bij lange na niet zo flexibel als ik dacht. Mijn man denkt er nu over om ook tekeningen te maken, kunnen we elkaar nog beter leren kennen en problemen binnen onze relatie oplossen. We zien het als een serieus spel dat we op deze manier met humor kunnen spelen, want van dit laatste hebben we beiden genoeg in huis.

Mijn karakter is zeer gecompliceerd. Ik weet niet anders dan dat ik ingewikkeld in elkaar zit. Er zijn aardig wat therapeuten over gestruikeld. Het woord eigenheimer hoorde ik vaak. Ik houd niet van forceren of doordrammen om mijn problemen open te breken dus ben ik zelf op zoek gegaan naar oplossingen. De Ego tekening en de tekening van de Ik-Persoon en Eigen Inhoud in het boek hadden mijn belangstelling. Eerst noteerde ik in het klad een aantal eigenschappen, daarna droeg ik ze over in mijn tekening van het ego. Terwijl ik hiermee bezig was friste mijn geheugen zich al op. Ik herkende direct welke eigenschappen inmiddels karaktertrekken waren geworden in mezelf. Ik trok precies zoals in het boek staat beschreven, lijnen vanuit de tekening van de eigenschappen van het ego naar de tekening Ik-Persoon en Eigen Inhoud en noteerde ze hier als karaktertrek. Tot nu ging het goed. Ik keek er naar als naar een vreemdeling. Toen gingen er in mijn hoofd combinaties ontstaan van eigenschappen naar karaktertrekken en van eigenschappen binnen het ego naar mij toe, een groot spektakel van beïnvloedingen. De combinaties die ik zag ontstaan, brachten mij terug naar mijn jeugd, waar de wortels lagen van mijn vergeten trauma en van mijn verdriet, woede, angsten en onmacht. Ik barstte in huilen uit. Als ik dit verwerkt heb, meld ik mij weer. Ik wil meer weten over mezelf en het leven.

Ik zag dat mijn ervaringen van een jaar geleden op de pagina: Tekening van het Ego en van de Ik–persoon en Eigen Inhoud is geplaatst met het nummer 2 en wil mij zoals beloofd opnieuw melden. Ik ben niet zover dat alles is verwerkt. De complexheid van mijn problemen is te ingewikkeld. Toch wil ik over mijn vooruitgang schrijven. Ik beleef veel plezier aan de methodes en mijn zelf-onderzoek, ondanks het verdriet dat door oude herinneringen naar boven komt. Ik merk dat mijn minderwaardigheidsgevoel en onzekerheid afneemt, mijn zelfvertrouwen groeit en mijn woede over wat mij allemaal is overkomen, heb ik beter in de hand. Afreageren op anderen is voorbij! Ik zie in waarom met mij niet te leven viel en mijn vrouw de scheiding aanvroeg. Het is een gewoonte geworden om iedere avond mijn dag door te nemen en de plussen en minnen in de computer te plaatsen. Omdat ik alleen leef heb ik veel tijd mij met mezelf bezig te houden. Iedere zondagochtend herzie ik mijn ego tekening en die van mijzelf. Een keer per maand vergelijk ik mijn inzichten met die van de maand daarvoor, heel verrassend. Deze vaste gewoontes zorgen voor rust en soms ontstaat er een ruimte in mijzelf die ik niet ken. Ik heb weer hoop gekregen op een beter leven en wil een goed mens zijn tussen de mensen. Tot over een jaar!

Centrum ABL: Wij bewonderen Uw doorzettingsvermogen en hebben veel respect voor Uw werkwijze. Dit is werkelijk zelfrealisatie.

Ik heb een tekening van het ego gemaakt, zoals beschreven in het boek “Een Glimp van Vrijheid”. De tekening van de ik-persoon en eigen inhoud had ik achterwege gelaten. Het leek mij beter me bij mijn onderzoek alleen bij het ego te houden, zodat ik afstandelijk kon blijven van mezelf, tenminste dat hield ik mij voor. Die Gregor Rausch die kon wij wat.

In de praktijk werd ik mij bewust van eigenschappen die onderling samenwerkten. Één eigenschap sprong er uit, deze overheerst en beïnvloedt mij werkelijk te pas en te onpas. Ik durf nu pas te beweren dat deze zo is doorgedrongen in mijzelf dat het een blijvende karaktertrek is geworden. Er zijn veel benamingen voor: betweter, stronteigenwijs of gewoon eigenwijs, eigenzinnig, eigengereid, betweter, niet toegankelijk voor raadgevingen, wijsneus of hardleers.

Met mij valt moeilijk te leven zegt men. Langzaam kom ik tot dezelfde overtuiging. De tekening van de ik-persoon en eigen inhoud maak ik binnenkort. Het moeilijkste lijkt mij het afleren van overal op te reageren. Ik wil beginnen met te letten op mijn reacties en me naderhand afvragen had ik gelijk of had ik ongelijk? Had ik die persoon in zijn waarde moeten laten of had ik er werkelijk iets op moeten zeggen?

Centrum ABL: Let vooral op de gevoelens of emoties die onder Uw eigenwijsheid liggen en worden losgemaakt door Uw eigenwijsheid, deze zullen qua kracht verschillen en geven U veel informatie over de herkomst van Uw eigenwijsheid. Om bij de dieper gelegen reden van Uw eigenwijsheid te komen is het van belang dat U beide tekeningen, dus zowel die van het Ego als van de Ik-Persoon en Eigen Inhoud, regelmatig bekijkt en aanpast. In Uw geval zorgt het voor vaststellingen en bewijzen en daardoor gemakkelijker accepteren en begrijpen van de uitkomsten van Uw onderzoek, niet voor meer manipulerende gedachten van Uzelf en nog meer eigenwijsheid.

Mijn egotekeningen en hun inzichten.

Onder hypnose gebracht ging ik voor de derde keer terug naar een van mijn vorige levens. Het leverde mij interessante verhalen op voor familie en vrienden. Een andere reden ervoor had ik niet. Deze keer kwam ik uit in Duitsland. Ik was getrouwd met een man die door dom toeval zijn fortuin had gemaakt. Waarmee kon ik niet achterhalen. We hadden veel personeel, geen kinderen, woonden op een groot landgoed en gingen regelmatig met het rijtuig naar Parijs. Familie, vrienden en kennissen hadden we in overvloed. Ik verdacht een aantal hiervan te parasiteren op het geld van mijn man. Mijn grootste interesse lag in het laten ontwerpen van japonnen en theedrinken met vriendinnen. Soms ging ik voor de show mee op jacht. Voor die tijd een goed leven.

Na afloop van de sessie had ik weer genoeg stof voor nieuwe verhalen. Een van mijn vriendinnen vroeg wat ik leerde van al die levens. Werkelijk, ik stond met mijn mond vol tanden, keurige tanden, uiterst verzorgd, dat wel. Had ik hier iets van moeten leren? Ik ging op google kijken wat er stond onder hypnose en kocht boeken die de radertjes van mijn hersenen lieten draaien. Kennis, veel boekenkennis deed ik op. Er begon iets te knagen in mijzelf, maar wat? Ik herinnerde mij dat in een van de boeken een egotekening stond die je kon invullen met eigenschappen en zo. Op een verveelde middag begon ik ermee. Het werd steeds interessanter en er kwamen meer middagen. Op deze manier kon ik mezelf leren kennen zonder dat ik iemand lastig hoefde te vallen met mijn problemen. Van mijn vriendinnen wist ik dat in therapie gaan ook niet alles was, volgens hen had hun therapeut zelf problemen.

Ik hield mijn problemen liever in huis, niemand hoefde ze te weten. Door mijn kennis en inzichten die ik zo kreeg, begreep ik dat mijn leven leeg was en ik op aandacht kickte, dat ik alles aanpakte om maar aandacht te krijgen. Mijn man had me dat al eens gezegd. Och, mannen zeggen wel vaker wat! Een zin uit het boek schoot mij te binnen, ik zocht het op: “een oppervlakkig en onpersoonlijk leven leiden waar geen bewuste inhoud aan is gegeven.” Dat was wat ik gedaan had en daarbij zelfs geparasiteerd op vorige levens voor verhalen die in dit leven mijn hang naar aandacht versterkten. Wat goed dat ik niet ergens in therapie was gegaan, ik zou me hebben geschaamd. Stel je voor dat dit bekend was geworden. Hoe had ik mij dan nog kunnen vertonen in de stad? Korte conclusie van mijn onderzoek: ik leid een leeg leven en vul die leegheid in door er zelf voor te zorgen dat ik volop in de belangstelling sta. Om heel eerlijk te zijn verdenk ik mijzelf ook van een vleugje arrogantie. Bent U het met mij eens?

Centrum ABL: Als U het antwoord zelf weet hoeft U ons de vraag niet te stellen. Wij hopen wel dat U nog meer tekeningen van het Ego en van de Ik-persoon en Eigen Inhoud maakt en met de inzichten ook werkelijk iets doet.

Iedereen zei dat ik zo met mezelf was ingenomen, dus wat deed ik, ik vulde in de egotekening mijn verwaandheid in. Ik ben best wel verwaand, dat geef het toe. Met mijn vriendin sprak ik af dat als mijn verwaandheid de kop op stak, zij mij hierop zou attenderen. Zelf had ik mij voorgenomen er ook op letten. Op deze manier zou ik achter de reden van mijn verwaandheid komen. Bleek dat als ik me onzeker voelde, ik dit verborg met verwaand gedrag. Ik probeer nu achter de reden van mijn onzekerheid te komen. Een paar dingen zijn al achterhaald: onzeker ben ik niet altijd, zeker niet als ik mijn gelijk kan bewijzen en verwaandheid is me dan onbekend. Mijn onzekerheid samen met verwaandheid slaan vooral toe als ik iets nieuws wil ondernemen, voordat ik me op onbekend terrein ga begeven. Ik krijg dan een gevoel dat iets mij die nieuwe kennis wil onthouden. Ik vermoed dat schaduweigenschappen mijn plannen doorkruisen. Welke eigenschappen dat zijn weet ik nog niet. Ik merk ook dat als ik mijn plannen doorzet, mijn verwaandheid mij in nieuwe situaties beschermt, ik voel me juist door mijn verwaandheid dan zelfverzekerder. Het lijkt vreemd dat verwaandheid je in de weg kan staan maar ook kan beschermen, door onderzoek vind ik het wel begrijpelijk. In mijn tekeningen staat nu bij verwaandheid: zowel positieve als negatieve werking.

Er bleven veel vragen over na het lezen van het boek “Een Glimp van Vrijheid” De tekeningen leken me wel interessant, dus tekende ik de egocirkel. Ik kan jullie verzekeren dat het die avond daarbij bleef. Zo gedachteloos als toen was ik nog nooit. Als me dat onder het mediteren was overkomen zou ik later met de gedachte gespeeld hebben De Stilte gevonden te hebben. Ik kon niet denken, alleen kijken naar die lege cirkel. Na een minuut of vijf overviel mij het idee dat ik geen cirkel had getekend maar een grote nul en dat ik die nul was. Ik heb het boek en de cirkel weggelegd en pas dagen later met meer succes opgepakt. Omdat ik enige zelfkennis heb vulde ik moeiteloos een aantal eigenschappen in, de verbindingen naar de tekening van de Ik-persoon waren ook snel gelegd, net als de vaststelling dat er karaktertrekken bij waren waarvan sommige meer en andere minder “ontwikkeld” waren. Ik buig me nu over de vraag waarom dat zo is, wat is de erachter liggende reden?

Door de tekeningen wordt voor mij de complexheid van de materie teruggebracht naar eenvoud en overzichtelijkheid. Formidabel!

De meeste mensen zullen beginnen met het invullen van de egotekening. Ik begon met het invullen van de Ik-persoon en Eigen Inhoud, en dan precies met mijn interesse en nieuwsgierigheid, omdat deze niet in het ego liggen, maar van mijzelf zijn, precies zoals in het boek stond. Wat bleek, mijn interesse en nieuwsgierigheid waren niet alledaags; ze lagen vooral in de richting van zelfontwikkeling, van onderzoek richting de psychologische kant ervan. Het randgebeuren er omheen, zoals het paranormale, goeroes, mediumschap en dergelijke interesseerde mij minder. Ik ga beslist verder met de tekeningen.

Nee, ik vond het verspilde moeite na te denken over alle eigenschappen die in mijn ego zouden liggen. Ik begon met een eigenschap die tegelijk mijn karaktertrek was: ontevredenheid. Geloof me het was een hele klus dit te onderzoeken. Zelfs met de resultaten van mijn onderzoek was ik ontevreden, niet in de normale zin van ontevredenheid zoals ik die kende, maar ontevreden in de zin van: dit is nog niet alles, ik moet doorgaan met mijn onderzoek, ik ben er nog niet. Ik kwam wisselwerkingen tegen met andere eigenschappen, zag door het invullen van de tekeningen samenwerkingsverbanden ontstaan met eigenschappen die ik nu nog liever voor mijzelf wil houden. Ik kon er niet meer omheen. Het stond er zwart op wit. De schuld aan een ander geven was voorbij, mijn verwerkingsproces begon.

Nu, drie maanden later heb ik mijn ontevredenheid geaccepteerd. Door mijn onderzoek en willen begrijpen kwam ik achter de oorzaak en kon het verwerkingproces op gang komen. Ik zit midden in de loslaatfase.

Ervaringen Tekeningen® 2 >>