Ervaringen Ontwikkeling

Home Boeken E-boeken Stel uw vraag! Contact

Satsangs, lezingen van de Rozenkruisers, binnenkort weer naar Tita Feminae Textura, seminars in het buitenland, bijeenkomsten over het Boeddhisme, gesprekken met intieme vrienden over Hoger Bewustzijn. Ik luister naar de Boeddhistische Omroep, bekijk hun tv programma’s en bezoek werkelijk alle sites die er zijn op dit gebied. Name it and I claim it. Mijn buurvrouw shopt in de PC Hooftstraat. Ik shop kennis en informatie en luister naar wat essentieel is en sla alles op in mijn geest. Aangeprezen boeken worden gekocht en plaats ze ongelezen in mijn boekenkast. Ooit komt mijn tijd, als….. en daar ligt mijn probleem.

In het boek van Gregor Rausch las ik dat het paranormale voor hem de aanzet is geweest de richting van bewustwording in te slaan. Zelf heb ik een totaal andere ervaring.

Het was zoals gewoonlijk een rustige avond. Ik voelde me niet nerveus of opgelaten. Er was ook achteraf geen aanwijsbare reden te vinden voor het begin van de verandering die zich in mij zou gaan voltrekken en die zelfs na al die jaren door mijn bewuste medewerking die ik eraan geef, nog steeds voortduurt. De kinderen lagen op bed. Het enige geluid wat ik hoorde was dat van de tv. Welk programma, waar ik naar keek herinner ik mij niet, wat er gebeurde des te beter. Volkomen onverwachts hoorde ik een luide knal die uit het midden van mijn borst kwam. Daarna een bruisend geluid wat enige tijd aanhield. Het beste kan ik het vergelijken met het openen van een champagne fles die men van te voren flink had geschud. De reactie die volgde, die mij in feite overkwam want zelf had ik er geen inbreng in, was totaal anders dan men zou verwachten. Ikzelf werd niet angstig, had ook niet de gedachte dat er lichamelijk iets aan de hand was. Ik voelde in mij een sterke, mij onbekende eenzaamheid opkomen, werd vreselijk nerveus en begon hartverscheurend te huilen. Ik kreeg het gevoel en had het weten dat ik iets miste, maar wat? Ik kon het toen niet direct verklaren. Het liet in ieder geval een blijvende indruk op mij achter die mij uitnodigde naar onderzoek. Ik had altijd al sterk gereageerd op indrukken en gewaarwordingen, wist vaak dingen van te voren, kende mensen die ook zo gevoelig waren als ik, had veel gelezen over mensen die begaafd waren en anderen die veel verder ontwikkeld waren. Ik deed navraag bij hen, keek in andere boeken maar vond over mijn specifieke ervaring niets. Dan maar zoeken in mezelf, iets wat men of helemaal niet of als laatste doet, omdat er niet bij stilgestaan wordt dat daar de belangrijkste informatie te vinden is. Mijn ontwikkelingsproces en bewustwording waren begonnen.

Een jaar later heb ik dezelfde ervaring nog eens meegemaakt. De beleving hiervan was minder sterk en minder intens dan mijn eerste ervaring. Uiteindelijk heb ik na jaren van zelfonderzoek de verklaring gevonden. Wat ik miste was de aansluiting in mezelf met mijn mannelijk deel. Er moest een integratie (volgens van Dale het maken tot een harmonisch geheel) gaan plaatsvinden tussen mijn vrouwelijk en mannelijk deel en dat kon alleen als ik daaraan bewust werkte. Het plaatste mij voor een voldongen feit en ik wist nu wat mij te doen stond. Door deze bewustwording werd mijn zelfonderzoek en mijn bewustwording niet gemakkelijker, want zo vlug gaf ik mijzelf niet gewonnen. Toch was er vaak sprake van voldoening en plezier en kreeg ik kennis die ik niet voor mogelijk had gehouden. Uiteindelijk kan ik het iedereen aanbevelen.

Mijn weg naar bewustwording is ook heel anders begonnen dan die van Gregor.

Ik lag rustig in bed te slapen en werd wakker, omdat ik in golven lag. Ik dacht aan een aardbeving, een kleine aardschok die ik ooit gevoeld had en waar ik, net als veel andere Nederlanders, ook wakker van was geworden. Toch vreemd dat het bed of het nachtkastje niet bewoog en alles op zijn plaats bleef staan. Ik concentreerde mij meer op die golven, welke mij een prettig gevoel gaven. Mijn lichaam deinde onbeweeglijk mee, terwijl het rustig op bed lag. De golven gingen door mijn lichaam heen. Ik voelde ze ook naast mijn lichaam, in mijn hele aura. Ik ben niet bang uitgevallen, maakte me er niet druk om en probeerde weer in slaap te vallen. De volgende ochtend was ik het vergeten, maar de nacht erna begon het opnieuw. Overdag had ik nergens last van. Wellicht lag het aan de slaapkamer en was er iets wat dit veroorzaakte. Ik pakte de derde nacht, toen het weer begon, mijn matras op en ging ergens anders liggen. Maar het was zonder resultaat, de golven bleven komen, stopten en kwamen weer. Ik dacht dat het voorbij was toen ik weer eens een nacht gewoon door kon slapen. Maar nee hoor, de golven hadden gewoon een nacht overgeslagen. Het maakte niet uit waarheen ik met mijn matras ging, de woonkamer, de badkamer, een andere slaapkamer of de overloop. Na twee weken was het voorbij. Je zou kunnen zeggen dat ik letterlijk en figuurlijk wakker was geschud. Ik ging me verdiepen in het occulte, maar wat ik las beviel me niet en mijn nachtelijke golven waren er niet in te vinden. Totdat ik iemand tegen kwam die mij vertelde dat het te maken kon hebben met spirituele groei. Daarbij kon je zeker in het begin vreemde dingen meemaken. Of het door een onbewuste spirituele groei is ontstaan, weet ik niet, maar het heeft me aangezet tot het me meer in mijzelf te verdiepen.

Nog nooit had ik erop gelet, beïnvloeding via de buitenwereld. Het voorbeeld in het boek van G. Rausch “Een Glimp van Vrijheid” over onder andere jalousie en de schaduwkant zorgde ervoor dat ik dat wel ging doen. Ik weet dat ik teveel eigendunk heb, een vervelende eigenschap, die ik goed weet te verbergen, behalve voor mijn vrouw. Een voorbeeld uit mijn leven:

We zitten met een groepje bij elkaar, heel gezellig. Er wordt iets uitgelegd wat ik niet ken en waar ik de ballen verstand van heb. Ik reageer hier in mijn gedachten op alsof het allemaal ouwe koek is. Ik voel de neiging opkomen iets toe te voegen aan wat wordt uitgelegd en weet precies wat. Ik realiseer mij dan wat ik me had voorgenomen en zeg niets. Met andere woorden: “Ik was mij bewust van mezelf, van wat ik dacht, voelde en wilde gaan zeggen en hield mijn mond.” Conclusie: Niemand zou mijn eigendunk zijn opgevallen, want mijn antwoord zou precies hebben gepast bij wat de cursusleider aangaf. Ik zou een intelligente indruk hebben gemaakt en mijn eigendunk de kans hebben gegeven zich te versterken. G. Rausch heeft het zelfs over automatisch reageren, dat was het ook, een automatisch reageren, ik had het niet in de hand, ik reageerde gewoon zonder na te denken. Dat het zo werkte en zo snel, begreep ik nu werkelijk voor het eerst. Het is een klein wonder wat er gebeurde, klein maar wel nodig voor mezelf en mijn ontwikkeling om dit vast te stellen.

Ik heb me nooit geïnteresseerd voor wat men noemt het geestelijke. Ik vond het maar een hoop flauwekul en vaag geouwehoer, maar sinds enige tijd is er wat veranderd. Ik ben getroffen door een sterk besef dat ik niet lang meer heb te leven. Het is zelfs meer dan dat, het is een niet te omzeilen zekerheid die 24 uur per dag op mij inbeukt. Het is verschrikkelijk en ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. Mijn leven is volkomen op zijn kop gezet. Ik ben bij de dokter geweest en heb me van kop tot teen laten onderzoeken, maar er werd niets geconstateerd en hij verklaarde me kerngezond en last hebbend van stress. Toch weet ik dat mijn einde in zicht is. Dat weten laat mij alles op een andere manier bekijken. Ik was tevreden met mijn bestaan, voelde me goed, maar dat is nu veranderd en ik voel me alleen. Veel van wat voor mij zo belangrijk was, heeft zijn waarde verloren. Zoveel is betekenisloos geworden en ik blijf redenen zoeken die een zin aan mijn leven kunnen geven, want als ik die niet vind dan is alles wat ik ooit heb gedaan en meegemaakt nutteloos geweest. Was ik maar onwetend gebleven, want wat heeft het besef van mijn op handen zijnde dood mij nu opgeleverd?

Introspectie, ik doe het al jaren, de normaalste zaak van de wereld. Sommige schaduweigenschappen heb ik al aardig veranderd, het proces is in de loop van de tijd alleen gemakkelijker geworden. Iets wat mij onbekend is, is angst voor of tijdens een spirituele ontwikkeling. Als zich in mij of buiten mij om een groter of sterker bewustzijn roerde dat probeerde indruk op mij te maken, dacht ik zonder arrogant te zijn, ach, jij moet nog eens op herhaling, jij hebt het nog niet begrepen. Als het een andere beïnvloeding van angst was vanuit een eigenschap of persoonlijkheid of van buiten mijzelf kwam, kon ik alleen met mijn hoofd schudden en verder gaan. Ik weet dat iets opgeven iets of iemand heel angstig kan maken, maar er in meegaan leek me overbodig.

Ongewilde herbeleving.

Ik zit in een proces van zelfontwikkeling waar ik niet om heb gevraagd, net zo min als ik stond te trappelen om de ervaring die mij in het bos overkwam. Een antwoord op mijn vraag waarom mij dit is overkomen heb ik niet gevonden. Ik twijfel zelfs of er een antwoord op gegeven kan worden.

Het is lente en ik krijg zin in een lange boswandeling. Er zijn weinig mensen en gelukkig geen kinderen die schreeuwen en hollen. Rust, daar ben ik aan toe. De afgelopen dagen heb ik teveel indrukken van buitenaf gekregen, zo erg zelfs dat ze mijn persoonlijke gewaarwordingen overstemden. Ik ruik de boslucht, voel de zachte grond onder mijn voeten veren en merk geëmotioneerd hoe bomen en planten ontluiken. Een nieuw leven, een nieuw seizoen, een nieuwe zomer staat te wachten, ook voor mij. Niets vermoedend loop ik verder over een stuk heide naar een oude boom die zijn takken breed laat hangen. Het lijkt wel of de boom zijn stam hiermee aan het zicht wil onttrekken. Als de bladeren van de boom helemaal zijn ontknopt, zal het erbinnen veilig vertoeven zijn. Ik duw wat takken opzij en stap de ruimte binnen.

Direct word ik overweldigd door vreselijke emoties. Ik herbeleef wat hier ooit gebeurd is: een verkrachting. Ik voel de emoties en de strijd die er heeft gewoed, het verzet van de vrouw, haar roep om hulp, haar angst en machteloosheid en tegelijk ervaar ik haar weten dat ze deze strijd verliest, omdat ze lichamelijk niet sterk genoeg is om zich te blijven verweren. De man is met veel agressie en macht alleen gericht op het hebben van seks.

De strijd nog steeds herbelevend van de vrouw en het gedrag van de man, strompel ik bevend van de emoties en vol schrik en ongeloof weg van de boom. Over mijn toeren hol ik terug over de heide naar mijn auto; daar is het wel veilig. Buiten adem ga ik achter het stuur zitten en sluit automatisch alle deuren. Rust zeg ik tegen mezelf, kom tot rust. De sterkste emoties ebben weg. De gedachten en herinneringen aan wat daar gebeurd is, aan wat ik herbeleefde, blijven mij nog dagenlang achtervolgen. Ik heb er met niemand over gesproken, wie zou mij hebben geloofd? U misschien?

Centrum ABL: Wij geloven U in ieder geval, want alles wat er gebeurt, blijft als een blauwdruk achter, niet alleen in de mens, maar ook op de plaats waar het gebeurd is. Als een gebeurtenis gepaard is gegaan met zeer krachtige gevoelens en/of emoties, ongeacht wanneer het gebeurde plaatsvond, kan het door de persoon die hier gevoelig voor is herbeleefd worden.

Meestal voelt men alleen het gevoel of de emotie die op die plaats zijn blijven hangen, minder komt het voor dat de hele gebeurtenis wordt herbeleefd. Omdat U schrijft dat U zich in een proces van zelfontwikkeling bevindt, verbaast mij deze herbeleving niet. Een deel in Uzelf gaat door “lagere” processen heen en dat deel had op dat moment een raakvlak met de door U beschreven gebeurtenis. Jammer dat U het gevolg van het ontwikkelingsproces van dit deel in Uzelf zo bewust heeft meegemaakt.

Twee ervaringen heb ik voor U. De eerste is als ik mopper over mijn ontwikkeling en de andere als ik op de top of the hill zit met een inzicht.

Hieronder mijn gemopper als ik kwaad ben en me niets lijkt te lukken. Ik baal van mijn lieftallig ego met haar beïnvloedingen en nukken, haar inmengingen en opvoedkundige adviezen, haar egoïsme, kritiek en “goedbedoelde” correcties die ik zou moeten toepassen en altijd een andere kant uitgaan dan ik wil. Nog meer heb ik de balen van mijn schaduw die denkt alleenheerschappij over mij te hebben en last but not least van mezelf. Hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn en het zover laten komen?

Dit ben ik met een inzicht waar ik mee vooruit kan. Eindelijk, ik heb het te pakken! Vlug een pen om het op te schrijven, voordat het mij ontglipt. Dit is wat ik zocht, het bewijs, dus toch, ik wist het. Iedere inmenging van mij op een beïnvloeding, biedt nieuwe mogelijkheden voor een eigenschap naar andere beïnvloedingen. Mijn onderzoek heeft vruchten afgeworpen. Ik heb een eigenschap van mijzelf met haar hele scala van beïnvloedingen gevolgd, terwijl ik gaandeweg bewust nieuwe mogelijkheden aandroeg en haar daardoor nieuwe mogelijkheden voor nieuwe beïnvloedingen bood. De eigenschap ging hier helemaal in mee. Had ik de eigenschap geen nieuwe mogelijkheden voor beïnvloedingen geboden, was ikzelf vanaf het begin van mijn onderzoek er niet in meegegaan, had ik er niet op gereageerd, haar direct losgelaten, had me dat minder tijd en energie gekost. Een beter bewijs dat ikzelf in staat ben mijn leven drastisch te veranderen heb ik op dit moment niet. Ik kan U zeggen het voelt heerlijk!