Ervaringen Meditatie | Centrum ABL

Home Boeken E-boeken Stel uw vraag! Contact

Ervaringen Meditatie

Een meditatie tip van mij plaatsen jullie toch wel? Mediteren over een probleem geeft een ander zicht op het probleem, het verduidelijkt en brengt de oplossing dichterbij. Bij mij werkt het.

Centrum ABL: Waarom zouden we jouw meditatie tip niet plaatsen? En waarom maar eentje? Laat ze allemaal maar komen!

Ik probeer zo vaak mogelijk te mediteren en gebruik daar mijn mp3 speler voor. Ik heb er van die heerlijke en ontspannende chakra, dolfijnen en natuur muziek op gedownload. ’s Ochtends in de trein naar mijn werk en ’s avonds als ik weer terugga naar huis, doe ik altijd mijn oordopjes in, sluit mijn ogen en kom helemaal tot rust. Het helpt mij echt om me voor te bereiden op de dag en om op de terugweg van alle opgelopen spanningen van mijn werk af te komen. Mijn baan is nogal hectisch en het vrat soms echt aan mij. Wat was ik blij toen ik op een dag het idee kreeg om mijn mp3 speler te gebruiken om te ontspannen. Ik weet niet hoe ik er op ben gekomen, maar het was een wereldidee. Ik ben ’s avonds veel minder moe, doe mijn werk beter en geconcentreerder en voel me vaak zonder aantoonbare reden gewoon blij en in rust. Zijn er nog meer mensen die dit doen?

Centrum ABL: Reacties op ervaringen, vragen of een oproep zijn altijd van harte welkom. Wij zorgen ervoor dat het bij de juiste persoon terecht komt.

Een van mijn hobby’s is mediteren. Vroeger dacht ik altijd dat bij meditatie een lotushouding hoorde waarbij je zo bewegingsloos mogelijk moest blijven zitten. Na jarenlange ervaring en het op verschillende manieren mediteren, heb ik ondervonden dat ik de beste resultaten bereik als ik lichamelijk bezig ben en me dan volledig richt op wat ik doe. Ik vind het heerlijk om in de tuin te werken en wordt na een korte of soms langere periode stil. Mijn gedachten en gevoelens verdwijnen. Niets is zo verkwikkend voor mij als stilte.

Omdat ik nogal een stress geval ben, althans dat claimt mijn omgeving, werd mij aangegeven dat het een goed idee zou zijn om te leren mediteren. Schijnbaar zou op die manier mijn stress afnemen en ik mezelf beter voelen. Wat men er niet bij zei, was dat het voor hen dan ook gemakkelijker zou zijn om zich in mijn buurt op te houden. Goed, ik dus naar de winkel om een boek over meditatie aan te schaffen. Ik eindigde bij de Witte Boekenmarkt, want veel geld er aan uitgegeven, daar zag ik de waarde niet van in. Ik schafte een dun boekje aan van een voor mij zeer onbekende schrijver, stopte het in mijn tas en vergat het volledig. Pas twee weken daarna vond ik het opnieuw. Zachtjes uitgedrukt; toch wat vreemd, hoewel ik helemaal geen zin had om te gaan mediteren en het daarom misschien wel expres was vergeten. Ik legde het boekje op tafel, waar het opnieuw lange tijd bleef liggen. Elke dag zag ik het liggen. Gelukkig werd het al snel onderdeel van het interieur van mijn huis en hoewel het open en bloot op tafel lag, werd mijn blik er niet meer door gevangen. Ik durf te zweren dat het er nog steeds ligt. Ik hou mezelf voor dat het hebben van het boekje mij al helpt mijn stress te verlagen en volgens mij werkt het uitstekend, zelfs mijn omgeving vertelt mij dat ik rustiger ben geworden. Als dat geen mediteren is, dan weet ik het niet meer.

Ik vind het moeilijk mij op één punt te concentreren. Ik probeer het wel tijdens het mediteren maar het wil niet vlotten. De paar keer dat ik in staat ben geweest mijn concentratie vast te houden, zorgden pakweg een half uur, voor een evenwichtiger denken en gevoel. Ik vroeg mij af waar al mijn gedachten waren geweest toen ik mijn concentratie had kunnen vasthouden. Het antwoord hierop kwam toen ik mijn rekeningen ging betalen. Een werkje wat niet altijd foutloos verloopt, omdat ik er een hekel aan heb en ik het zonde van mijn tijd vind. Ik was hier zeer geconcentreerd mee bezig toen ik op de achtergrond mijn hond hoorde blaffen. Terwijl ik geconcentreerd bleef op mijn betalingen, voelde ik dat een gedachte: “Even kijken wat er aan de hand is,” zich van mij losmaakte en ik neem aan richting de hond ging. Deze gedachte had ikzelf niet gedacht. Hoe dit in zijn werk gaat in mijn gedachtewereld weet ik niet, wel weet ik nu dat hoe geconcentreerd ik ook ben, gedachten hun eigen gang gaan. Daarom zal het wel zo moeilijk zijn mijn gedachten te stoppen en mijzelf te concentreren.

Centrum ABL: Vanuit mijn persoonlijke ervaring weet ik dat gedachten niet worden stopgezet als je je concentreert op een punt; ze blijven in beweging of wachten een gelegenheid af om in beweging te komen. Wat je doet als je je concentreert is dat je probeert een doorgang door je gedachtewereld te maken. Naarmate je jouw concentratievermogen verbetert, wordt deze doorgang sterker, met als resultaat dat uiteindelijk gedachten geen vat meer hebben op de doorgang. Hierdoor krijg je het idee dat alle gedachten zijn stopgezet.

Ik mediteer al 10 jaar, het lijkt wel of mijn meditatie zich niet verdiept, ik heb de indruk dat ik blijf steken.

Centrum ABL: U bent de tweede persoon die ik tegenkom met dit probleem. Sinds ik mediteer loop ikzelf ook tegen deze begrenzing aan. Ik zal U mijn ervaring beschrijven en wat ik door onderzoek heb vastgesteld. Wellicht helpt het U een stuk verder.

Tijdens het mediteren kan ik gemakkelijk door mijn gedachten komen, de wereld om mij heen valt weg, lichamelijk is er geen onrust, niets in feite wat mij hindert om mijn concentratie verder te verdiepen. Ik neem wolken van verschillende kleuren waar die uit een niets komen en naar een niets verdwijnen. Ik blijf me rustig voelen en blijf alles zeer geconcentreerd waarnemen, er komen geen beelden op mij af en ik hoor niets, mijn meditatie verloopt prima. Dan zie ik iets dat ik alleen kan beschrijven als 4 dimensionaal. De achtergrond van dit alles is zwart: een rustig, zacht uitziend zwart. Een stukje voor dat rustige zwart zie ik ronde punten met daartussen leegte. De punten, vanaf mij en vanaf dat rustige, zwarte bekeken, zijn qua afstand van elkaar en qua afstand van mij en dat rustige zwarte, verschillend. Sommige punten komen dus meer naar voren, andere minder. De kleuren van deze punten zijn wit. Inmiddels, omdat ik deze witte punten ook bij andere ervaringen ben tegengekomen, weet ik dat het energiepunten zijn. Verder, dieper kan ik niet komen met mijn meditatie wat ik ook probeer, hoe lang ik ook blijf zitten.

Door onderzoek begreep ik dat ik tijdens mijn meditaties tegen een begrenzing aanloop waar ik pas toegang tot krijg als ik meer inzichten heb over mijzelf. Ik ben nu 20 jaar verder. Mediteren doe ik bijna niet meer; ik pas het ABL ’en toe, maar als ik mediteer kom ik nog steeds deze begrenzing tegen.