Ervaringen Hypnose | Centrum ABL

Home Boeken E-boeken Stel uw vraag! Contact

Ervaringen Hypnose

Ik las bij jullie in het boek 250 Geestelijke Vragen & Antwoorden onder Vragen hypnose: Is hypnose ook toepasbaar op kinderen? En zo ja, is dat goed voor ze? Jullie antwoord was onder andere: “Als een kind op jonge leeftijd een trauma heeft of onverklaarbare angsten, kan hypnose een goed hulpmiddel zijn. Oudere kinderen hebben vooral baat bij hypnose met bedplassen.”

Als bedplasser heb ik ervaring met hypnose en bedplassen. Ik was 15, kwam uit een probleem gezin en werd begeleid door kind- en jeugdzorg. Het pleeggezin waar ik woonde was vol begrip voor mij en mijn problemen met altijd een luisterend oor. Onopgelost bleef mijn bedplassen. Bij vrienden overnachten was er niet bij, mijn schaamte was te groot. Ik heb alles geprobeerd om er vanaf te komen, niets hielp. Hypnose leek het laatste redmiddel. De hypnotherapeute werkte met de suggestie dat als mijn lichaam ‘s nachts moest plassen, ik wakker werd en opstond om te gaan plassen. Ze vertelde mij onder hypnose ook dat ik mijzelf deze suggestie moest geven voordat ik insliep. Mijn leven veranderde binnen een week, het bedplassen was voorbij. Voor het eerst kon ik bij een vriend blijven slapen. Enige weken later begon het opnieuw, mijn bed was doorweekt en ik stonk naar urine. Terug naar de hypnotherapeute. Ze vroeg me het hemd van het lijf. Nee, er was absoluut niets gebeurd. Tot ze vroeg of ik misschien gevallen was. Toen herinnerde ik mij dat ik tegen een muur was aangelopen en even van de kaart was geweest. Dat moet het geweest zijn zei ze, want soms gebeurde het dat een suggestie gegeven onder hypnose door een ongeval, vallen of een harde klap uit het geheugen werd verwijderd. De hypnose werd herhaald. God zij dank is het bedplassen niet meer terug gekomen.

Hypnose op commando.

Ik zag het op de tv. Een vrouw uit het publiek meldde zich. Het lukte wonderbaarlijk vlug, er vond een bewustzijnsverschuiving plaats om je vingers bij af te likken. Naderhand bleek dat ze al een “voorhypnose” hadden gedaan. De hypnotiseur had vast onderzocht of ze onder hypnose te brengen was. Ze beet in een citroen alsof het een perzik was. Precies volgens het boekje. Door de suggestie “Je vindt het heerlijk”, veranderde haar gezicht alsof het kaviaar was, met “Je morst sap”, liep het sap via haar lippen over haar handen. De suggestie van een zakdoekje kwam niet, dus veegde ze gewoontegetrouw haar handen af aan haar jurk.

Er werd bij ons in de stad hypnosesessies gegeven. Het leek mij anders dan op tv, dus erheen. Het onder hypnose brengen duurde ook hier niet lang. Ze hadden samen al aardig wat geoefend, vertelde men en passant, ook dat ze voor een doorbraak stonden naar een heel oud leven als Perzische prinses. Ze waren zelf benieuwd wat er tevoorschijn zou komen, ik ook! Het werd echter een oud deftig dametje uit Den Haag. Ze was weduwe, geen kinderen, sprak heel deftig, wat bekakt. De indruk werd gewekt dat ze hier geen moeite mee had, het huwelijk was redelijk goed geweest. Er reed nog een paardentram en de lichten werden s’ avonds op straat nog aangestoken. Haar kleding bestand uit veel frutseltjes. Ze voelde er steeds aan, haar vingers gingen langs de stof, vanaf de taille naar de schouders en weer terug, alsof ze de stof nog steeds kon voelen. We kregen hele beschrijvingen van kleding en haar manier van leven met als gevolg dat het wat saai werd. Uit de hypnose gehaald vroeg ze ons wat ze verteld had, want ze wist niets meer. Bij mij knaagden de twijfels, er klopte iets niet. Het leven als prinses kwam weer ter sprake. Iedereen hoopte dat het zou gebeuren bij de volgende sessie. Ik was weer van de partij. Laten we nu toch daar uitkomen! Ze was inderdaad een prinses, door iedereen geliefd, knap, mooi, een goed figuur, lange glanzende haren. Haar wijsheid werd alom geroemd en de mannen stonden voor haar in de rij. Ze had dienaressen die haar in bad deden en kleedden. Oplettend luisterend, hoorde ik een aantal dezelfde zinnen uit haar Haagse leven, zag dezelfde bewegingen van het voelen van de stof, vanaf de taille naar de schouders en weer terug. Het viel mijn buurvrouw ook op. Onverwachts kwam ze uit de hypnose, zonder dat er een suggestie voor was gegeven. Weer vroeg ze wat ze had verteld. Ze vond dit leven zelf zeer interessant en stelde vragen. Ze verraadde zich door te vertellen dat ze met haar vingers aan de stof van haar kleding had gevoeld. Voor mij was het bewijs geleverd, bedrog. Ik besloot niet in te gaan op de vragen of we niet meer van dat leven te weten wilde komen in een andere sessie. Wat een mens allemaal niet doet om zich belangrijk te voelen, verbazingwekkend.